حضرت صالح (علیه السلام ) از نظر دستورالعمل در زندگی ، به مردمش
فرمود : ( فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ ؛ سوره هود آیه 61 ) ؛
اینک که با معبود خویش آشنا گشتید ، در مقام تقرب به او و جلب رضایت او از هرچه که
ناپسند اوست دوری بجویید و با عمل به دستورات او خود را به او نزدیک گردانید !
حال مطلبی که قابل تأمّل و درسی برای ماست این که : قرآن فرمود : قوم
ثمود ناقه ی صالح (علیه السلام ) را کشتند و حال آنکه قوم ثمود آن را نکشتند ،
تنها یک نفر از قوم ثمود که همان قدّار بن سالف بود ، قاتل ناقه بوده است. در عین
حال قرآن تمام قوم ثمود را قاتل ناقه می داند ! از این معلوم می شود : از نظر قرآن
، راضی بودن به گناه کسی ، آدمی را همچون مرتکب آن گناه می سازد و لذا قوم ثمود
چون راضی به قتل ناقه بوده اند ، در قرآن قاتل ناقه به حساب آمده اند ! در کلام
نورانی امام امیرالمومنین (علیه السلام ) نیز آمده است :
ٌأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا يَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضَا وَ السُّخْطُ
وَ إِنَّمَا عَقَرَ نَاقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللَّهُ
بِالْعَذَابِ لَمَّا عَمُّوهُ بِالرِّضَا (نهج البلاغه فیض ، خطبه 192 )
ای مردم ! بدانید راضی بودن به گناه و خشم کردن بر بندگی خدا ،
مردم را شریک در عذاب می گرداند.ناقه ی ثمود را یک نفر کشت و خداوند همه ی آنها را
محکوم به عذاب کرد ؛ از آن جهت که راضی به کار او بودند.
حتی فرموده اند :
َ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ بِالْمَشْرِقِ فَرَضِيَ بِقَتْلِهِ
رَجُلٌ فِي الْمَغْرِبِ لَكَانَ الرَّاضِي عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَرِيكَ الْقَاتِل
( وسائل الشیعه جلد 11 صفحه 410 )
همانا اگر مردی در مشرق کشته شده و در مغرب مردی راضی به قتل او شده
است هر دو نزد خدا شریک در قتل حساب می شوند !!
روز قیامت که نامه ی عمل به دستش می دهند می بیند : ای عجب ! چند قتل
و چند سرقت و چند توهین به اشخاص محترم و انواع جنایت در نامه ی عملش نوشته اند !
تعّجب کنان می گوید : این نامه مال من نیست ! من اهل این کارها نبوده ام.می گویند
: تو راضی از کار عاملان این اعمال بوده ای. از اینکه دزد ، اموال همکار و همسایه
ات را برده و خاک نشینش کرده است خوشحال شدی.وقتی شنیدی یا در روزنامه خواندی که
رقیب انتخاباتی خود یا دوست و فامیلت را با نسبت ناروایی لکّه دار کرده و آبرویش
را برده اند ؛ در دل صد آفرین به کس یا کسانی گفتی که چنین کرده اند.
الرّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ مَعَهُمْ فِيهِ وَ
عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَ إِثْمُ
الرِّضا بِهِ ( وسائل الشیعه جلد 11 صفحه 411 )
راضی شونده به کار قومی مانند مرتکب آن کار است ، منتهی مرتکب ، دو
گناه کرده ، یک گناه ارتکاب و دیگر گناه رضایت.راضی شونده یک گناه کرده و آن گناه
رضایت است.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم ) در حَجَّة الوِداع ضمن خطابه ی
تاریخیش عِرض و آبروی یک مسلمان را در ردیف خونش قرارداده و فرموده است :
أَيُّهَا النّاسُ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَ أَعْراضَكُمْ عَلَيْكُمْ
حَرَامٌ إِلى أَنْ تَلْقََوْا رَبَّكُمْ
ای مردم ! خون ها و آبروهای شما بر شما حرام است تا روزی که خدای خود
را دیدار کنید !
آنگاه فرمود : ( اَلا هَلْ بَلَّغْتُ ) ؛ آیا پیام خدا را به شما
رساندم.مردم گفتند : آری.فرمود : ( اَللَّهُمَّ اشْهَدْ ) تحف العقول صفحه 29 ؛
خدایا شاهد باش.این بیان نشان می دهد که ریختن آبروی مسلمان در ردیف ریختن خون
مسلمان است. در زیارت وارث می خوانیم:
( لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً قَتَلَتْكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً
ظَلَمَتْكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ
بِهِ ) ؛
{ ای اباعبدالله ! } خدا لعنت کند کسانی را که تو را کشتند و
خدا لعنت کند کسانی را که به تو ستم کردند و خدا لعنت کند کسانی را که شنیدند این
جنایت را و به آن راضی شدند.
بنابراین اگر امروز کسی به جنایت هزار و چهارصد سال قبل قَتَلَه ی
کربلا رضایت بدهد ، روز قیامت در ردیف آنها محشور خواهد شد و به عذاب همان ها
مبتلا خواهد گشت و از این طرف نیز اگر ما به شهدای کربلا راست بگوییم که : ( يَا
لَیْتَنا کُنّا مَعَکُمْ فَنَفوُزَ فَوْزاً عَظیماً ) ؛ ای کاش ما هم با شما بودیم
و با شما به فوز عظیم و رستگاری بزرگ می رسیدیم.ما هم در ردیف شهدای کربلا محسوب
می شویم ؛ از آن جهت که راضی به کار آنها شده ایم.
در جنگ جمل که امام امیرالمومنین (علیه السلام) پیروز شد ، یکی از
همراهان گفت : یا امیر المومنین ! ای کاش برادر من اینجا بود و این پیروزی شما را
می دید و خوشحال می شد. فرمود : ( اَهَوَی اَخِیکَ مَعَنا ) ؛ آیا میل قلبی
برادرت با ماست ؟ گفت : بله یا امیرالمومنین ! او دوستدار شماست و دوست داشت اینجا
باشد. امام (عیله السلام ) فرمود : ( فَقَدْ شَهِدَنا ) ؛ پس به طور حتم او در کنار
ما بوده و در ثواب ما شریک شده است.بعد فرمود : نه تنها او با ما بوده بلکه : ( وَ
لَقََدْ شَهِدَنَا فِي عَسْكَرِنَا هَذَا أقْوَامٌ فِي أَصْلابِ الرِّجَالِ وَ
أرْحَامِ النِّسَاءِ ) ؛ به طور حتم کسانی در این سپاه کنار ما بودند که هنوز به
دنیا نیامده اند ؛ در صلب مردان و در رحم زنانند ! (سَيَرْعَفُ بِهِمُ
الزَّمَانُ وَ يَقْوَى بِهِمُ الْإِيمَانُ) نهج البلاغه فیض خطبه 12 ؛ آینده زمان
، آنها را به وجود خواهد آورد و ایمان به وسیله ی آنها نیرو خواهد گرفت { و آنها
چون رضا به کار ما می دهند در ثواب ما شریک می شوند }. جامعه قرآنی
رسالت و مسئولیت ها صفحه 392 الی صفحه 395 از تالیفات حضرت آیت الله سید محمد ضیاء
آبادی
http://ahadith.ir/fa/