گرا (گروه روشنگری اسلامی) - توبه

«هُوَ الَّذِى أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى‏ وَ دِينِ الْحَقّ‏ِ لِيُظْهِرَهُ عَلىَ الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون‏» (توبه/33) «او كسى است كه پيامبر خود را براى هدايت مردم فرستاد، با دينى درست و بر حق، تا او را بر همه دينها پيروز گرداند، هر چند مشركان را خوش نيايد.»
ابو بصير مى‌گويد: از امام صادق (ع) درباره اين آيه پرسيدم، فرمود: «قسم به خدا! هنوز تأويل آن نيامده و تأويل آن نمى آيد تا اينكه قائم(عج) خروج كند. پس هنگامى كه قائم خروج كرد؛ كافرى به خدا و مشركى به امام باقى نمى ماند؛ مگر اينكه خروج او راكراهت دارد و حتى اگر كافر يا مشركى در دل سنگى پنهان شده باشد، آن سنگ مى‌گويد: اى مؤمن! درون من كافرى هست؛ مرا بشكن و او را بكش.»؛[1]
از اميرالمؤمنين(ع) درباره آيه (... هُوَ الذى اَرْسَلَ...) نقل شده است: «...لايَبقَى قَريةٌ اِلاّ وَ نُودِىَ فِيها بِشَهادَةِ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَ اَنّ مُحَمَّداً رَسُول اللّهِ9 بُكرَةً وَ عَشياً»؛[2] باقى نمى ماند قريه اى مگر اينكه در آنجا صبح و شب شهادت به توحيد و رسالت پيامبر داده مى‌شود.
پیامها
1. آخرین و كامل­ترین دین حق دین اسلام است كه از طرف خداوند فرستاده شده است.
2. محور و پايه‏ى دين اسلام، حقّ است. «دِينِ الْحَقِّ» (همه‏ى اديان آسمانى حقّند، ولى به خاطر پيدايش تحريف در آنها، حقّانيت آنها مخدوش شده است).
3. خداوند وعده داده است كه دین اسلام را بر همه ادیان غالب و پیروز كند.

پی نوشت:
[1]. كمال الدين و تمام النعمة، ج 2، باب 58، ح 7.
[2]. بحارالانوار، ج 51، ص 60.

«يُرِيدُونَ أَن يُطْفُِواْ نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ يَأْبىَ اللَّهُ إِلَّا أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكَفِرُونَ» (توبه/32)
«مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند، و خدا جز به كمال‏رساندن نور خود نمى‏خواهد. هر چند كافران را خوش نيايد.» پیامها
1. توطئه دشمنان، دائمى و بى‏وقفه است. «يُرِيدُونَ» (فعل مضارع، دلالت بر تداوم دارد)
2. احكام اسلام و دين خدا، نور است و نور، سرچشمه حيات. «نُورَ اللَّهِ»
3. خداوند به طرفداران حق، وعده‏ى پيروزى داده است. «أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ ...»
4. خداوند، دين را نه تنها حفظ مى‏كند، بلكه گسترش مى‏دهد. «يُتِمَّ نُورَهُ»
5. كفّار بدانند كه با اراده حتمى خداوند براى پيروزى دين حقّ، طرف‏اند و هر گونه تلاش بر عليه مكتب اسلام محكوم به شكست است. «يُتِمَّ نُورَهُ»
از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است: «بنى اميّه و بنى عبّاس وقتى واقف شدند كه زوال پادشاهى آنها و پادشاهى اميران و ستمگران آنها به دست قائم ماست، با ما به دشمنى برخاستند و در قتل آل رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلم و نابودى نسل او شمشير كشيدند به طمع آنكه بر قتل قائم دسترسى پيدا كنند، امّا خداى تعالى امر خود را مكشوف يكى از ظلمه نمى‏سازد و نور خود را كامل مى‏كند، گر چه مشركان را ناخوش آيد.» (كمال الدین و تمام النعمه، ج2، ص352، ح51)